Scheids met troebele blik bepalend in Hengelose derby

Scheids met troebele blik bepalend in Hengelose derby

Wilhelminaschool JO19-1

2 - 3

Achilles '12 JO19-1

Competitie

Hoofdklasse E

Datum

20 november 2021 12:30

Scheidsrechter

B. Ekhart

Accommodatie

Sportpark De Vikkerhoek
Kanaaldijk 12
7555PN
HENGELO OV
tel. 074-2421219

Zaterdag 20 november 2021

Een enerverende middag. Kent u die uitdrukking: “een enerverende middag“? Nou, dat werd het bij de wedstrijd van De School JO19-1 tegen Achilles ‘12 JO19-1. Helaas door niet al te veel ogen bekeken vanwege de opnieuw (zucht…) aangescherpte maatregelen in de strijd tegen Corona. Waarbij 1 belangrijk paar ogen het op een cruciaal moment niet helemaal helder zag - dit is overigens een eufemisme- maar daarover later meer. De School zat qua spelers weer eens krap, waarbij die krapte tijdens de wedstrijd nog eens verergerde. Ook daarover later meer. Uitgangssituatie was dat Bram vanwege een blessure niet beschikbaar was, Kimi eigenlijk maar kort zou kunnen spelen en bij enkele anderen de mate van fitheid in de wedstrijd moest blijken. Daarbij kwam nog dat Thies pas aanwezig kon zijn tegen het aanvangstijdstip en hierdoor niet in de basis kon starten. In de achterhoede werd dan ook wat geschoven. Bo, normaal linksachter, werd voorstopper en Arjan, vorige week nog begonnen als spits, stond op de gebruikelijke plek van Bo.

Snel over naar de wedstrijd nu, want we hadden u een enerverende middag beloofd. Dat viel in de eerste helft overigens nog mee, hoewel deze zeker niet saai was. De School begon aarzelend, mede door de omzettingen in de opstelling. Achilles startte voortvarend. Hun speelstijl, met crosspasses van achteruit op de snelle, sterke en veel van positie wisselende spitsen, was bekend en vooraf besproken. Toch kregen de gastheren er aanvankelijk weinig vat op. Al binnen een minuut moest Justin in een 1 tegen 1 met een aanstormende ‘rooie’ zijn kwaliteiten tonen. De School was zoekende, ‘hapte’ te veel in de duels en vond opbouwend nog onvoldoende de vrije man. Met een mindere opening zijn we inmiddels wel vertrouwd en ook vandaag kwam er na een minuut of tien meer muziek in het spel van rood-wit-blauw. Kink in de kabel was echter de 0-1, een mooie kopgoal uit een hoekschop. De maker beging hierbij vooraf wel een overtreding, dit werd echter niet gezien door de arbiter die later nog blijk zou geven sowieso geen scherpe blik te hebben. Maar daarover, zoals reeds beloofd, later meer. Bekend als de spelers zijn met dit wedstrijdverloop, werd de handschoen opgepakt en de achtervolging ingezet. Rinse kon voorin een paar keer zijn rushes tonen en stichtte gevaar. Dit leverde twee daadwerkelijk goede kansen op. Eerst toen Collin zijn voorzet beheerst teruglegde op Job. Diens schot werd ternauwernood geblokt door een verdediger. Daarna toen Rinse in de zestien Teun wist te bereiken. Ook nu lag er een tegenstander in de weg. Een tijdje was De School dominant, maar bleef Achilles gevaarlijk in de tegenstoot. Thies kwam in de ploeg voor de geblesseerd afhakende Arjan. Bo verhuisde naar links, Thies werd centrale verdediger. Vrijwel meteen profiteerde Achilles van de even ontbrekende verdedigende afstemming en Justin werd nu kansloos gelaten: 0-2. Weer een tegenslag, maar geen reden om bij de pakken neer te zitten. Dat deed de ploeg dan ook niet. Rinse dribbelde weer eens vervaarlijk richting vijandelijk doel en werd hierbij correct verdedigd. Het noodlot sloeg echter toe. Zijn enkel klapte dubbel en hij moest geblesseerd naar de kant. Nog even werd door fysiektrainer Engelbert bekeken of het meeviel en in die periode, met tien tegen elf, pakte Achilles de regie weer over. Justin en zijn kompanen in de defensie moesten nu alle zeilen bijzetten en slaagden met vlag en wimpel. Nadat bleek dat Rinse echt niet verder kon moest Kimi, veel eerder dan de bedoeling was, uit zijn trainingspak en in het veld als rechtsachter. Hij hield tot het eind van de wedstrijd prima stand. Luka schoof op naar rechtshalf en Joran nam de opengevallen plek voorin over. Tot de rust leverde dit status quo op, met veel balbezit voor De School, maar weinig kansrijke situaties.

In de rust werden de verbeterpunten aangestipt door Michel en gezamenlijk besloten dat het nog steeds een echte wedstrijd was, nog niet alles maar wel steeds meer goed ging en we het die van het Wilbert nog drie kwartier lastig gingen maken. En o ja, er mocht niemand meer geblesseerd raken, want de wissels waren op.

In de tweede helft nam De School de tegenstander in een wurggreep om vervolgens, op een enkel moment na, niet meer los te laten. Tjerk, die de eerste helft de handen vol had aan het organiseren van de defensie, speelde er nu nadrukkelijk voor en zette daarmee veel druk op Achilles. Collin werd vanaf links allengs dreigender met zijn snelheid. Het hele team, inclusief de begeleiding, ging mee in het fanatisme en nu hapten de gasten naar adem. En toen kwam het moment suprême. Een moment waarover nog jaren bij de ‘voetbalproat’ in de kantine zal worden gesproken. Nadat Collin al een paar keer was opgestoomd en daarbij koos voor een voorzet, was het nu tijd voor een eigen poging. Zijn schot was de keeper te machtig. Deze kon de bal alleen nog maar verder richting de hoek drukken, waardoor het speeltuig in de kruising verdween. De bal bleef zelfs even trillend  in het ‘oortje’ hangen om er vervolgens weer uit te vallen. Alle aanwezigen hadden de overduidelijke treffer gezien behalve de man met de fluit. Hoewel hij goed uitzicht moet hebben gehad constateerde hij als enige geen doelpunt. De vlagger van dienst van de tegenstander hield zich inmiddels ‘professioneel’ van de domme. Snel hervatte Achilles het spel en wist nog bijna te scoren in de tegenaanval ook. Grote woede, hoon en beklag van de gastheren overvielen de leidsman nu en dat was begrijpelijk. Als je een doelpunt niet constateert kun je het ook niet toekennen, maar als je DIT doelpunt niet constateert… was dan toch maar naar Specsavers gegaan. Het zou weliswaar nog ‘maar’ de 1-2 hebben betekend, maar gezien het compleet gekantelde spelbeeld was dit wel een cruciaal moment. Na alle commotie zat er uiteindelijk niets anders op dan gewoon door te spelen en dat deden de mannen dan ook, met nog meer strijdlust. Bij alle goede bedoelingen was het een bittere pil dat de opponent profiteerde van een moment van onachtzaamheid achterin en Justin andermaal moest vissen: 0-3. Toch was het gevoel dat er een beter resultaat inzat nog altijd duidelijk aanwezig. In een hectische slotfase, een beetje ontsierd door overtredingen over en weer waar de arbiter amper nog voor floot, greep Teun een hoofdrol. Hij was de hele tweede helft al nadrukkelijk aanwezig door voorin fanatiek slag te leveren met zijn opponenten, als aanspeelpunt te fungeren, maar ook voor zijn eigen kansen te gaan. Daarbij was hij met een kopbal en een schot ineens op aangeven van broer Tjerk al dichtbij succes. Met nog een minuut of tien te gaan vond Teun met een splijtende pass Joran. Die stormde het strafschopgebied binnen en rondde beheerst af: 1-3. Even later wist Teun zelf het net te vinden door, met zijn rug naar het doel staand op de zestien, de bal te controleren en vervolgens met een omhaal de keeper te verschalken. Met een sierlijke boog viel het balletje precies in het hoekje binnen. Hiermee stond het 2-3 en er was nog wat tijd. Het bleek helaas te weinig om een gelijkmaker te forceren, mede door de scheidsrechter. Hij besefte nu waarschijnlijk zijn vreselijke miskleun van eerder en was de greep op beide ploegen kwijt. Op exact 90 minuten floot hij af, hoewel er genoeg aanleiding was om enkele minuten bij te trekken.

Na het optrekken van de kruitdampen ging Achilles er dus met de punten vandoor. Zij hielden aan een sterke openingsfase en scherpte bij de kansen, een belangrijke kwaliteit, een overwinning over. De School bleef achter met de complimenten en opnieuw de bevestiging dat de hoofdklasse niet te hoog gegrepen is. Volgende week op bezoek bij SDC in Denekamp zien we dat laatste graag weer.

Delen

voeg je eigen gadgets toe aan deze pagina!